Dating coach

De man van tegenwoordig


Door de industriële revolutie, verstedelijking en bureaujobs, hebben de jongens van kinds af aan geen mannelijk rolmodel meer. Waar ze vroeger op de boerderij leerden wat mannelijkheid was, met rolmodellen als hun vader, grootvader, ooms, broers en neven, wordt de opvoeding van de kinderen tegenwoordig vooral door vrouwen gedaan. Van kinds af aan wordt de jongen omringd door vrouwen: leerkrachten in het kleuteronderwijs en lager onderwijs, crèche die gerund wordt door vrouwen, de vader die van huis is, ... De emancipatie van de vrouw, seksuele revolutie en (radicaal) feminisme zorgen voor een prominentere rol van de vrouw, waardoor het tegenwoordig de vrouw is die instaat voor het grootbrengen van de kinderen. Het grote aantal scheidingen en hoederecht dat typisch aan de vrouw wordt toegekend, dragen hier ook toe bij.
Het zijn dus de vrouwen die van jongens mannen moeten maken. Zelfs al hebben deze mama's de beste bedoelingen voor hun kinderen, dan nog krijgen de jongens enkel het vrouwelijke perspectief mee van mannelijkheid. Bijgevolg worden jongens van kinds af aan getraind om vrouwen te plezieren, de noden van de vrouw voorop te plaatsen. Het is immers logisch dat een vrouw verlangt naar een aantrekkelijke man die haar op de eerste plaats zet. Dit leren ze hun zonen dan ook aan, maar het concept van aantrekkelijkheid wordt hierbij helaas vergeten (zie lager: wat vrouwen willen).
Het gevolg is dat jongens meesters worden in het behagen van vrouwen en de noden van vrouwen te plaatsen voor die van zichzelf. Ze geloven: als ik goed ben, vrijgevig ben, geef, luister, .. dan zal ik in ruil gelukkig zijn, liefde krijgen en een fijn leven hebben. Dit is immers de boodschap die de moeders geven! De resultaten bewijzen echter anders: veel mannen zijn single of komen in slechte relaties terecht. Ze leiden een gefrustreerd leven waarin hun noden en verlangens niet vervuld worden, en ze hun potentieel niet bereiken.
Je kan dan de vraag stellen: zit er dan niets goed in die waarden? Natuurlijk wel! Maar ze worden nogal extreem geleefd. Geven om anderen is goed, maar meer om anderen geven dan om jezelf is dat niet. Ik ben dan ook geen voorstander van het andere uiterste, maar wel van de gulden middenweg.
Kom je uit een 'perfect' gezin zonder veel conflichten? Heb je het gevoel vooral opgevoed geweest te zijn door je moeder? Ik help je in te zien welke foute paradigma's je werden aangeleerd en dit scheef beeld recht te trekken!

« terug